FK Tekstilac iz Odžaka, osnovan 1919. kao Odžački SK, danas nastupa u Superligi Srbije. Nakon učešća u Subotičkom podsavezu, tokom Drugog svetskog rata prelazi u nemački savez u Bačkoj, a potom se vraća pod okrilje jugoslovenskog i kasnije vojvođanskog saveza. Prvobitno crveno-crni, klub menja ime i boje u plavo-bele. Igrao je na Vašarištu, a od 1928. nastupa na Gradskom stadionu.
Osnivanje i razvoj kluba
Odžački sportski klub osnovan je 19. aprila 1919. godine, inicijativom radnika i ljubitelja fudbala iz Fabrike užarije i kanapa „Johan Ertl“. Osnivač Johan Ertl, ugledni industrijalac i poslanik, obezbedio je igralište na Vašarištu, gde se danas nalazi stadion Omladinskog fudbalskog kluba Odžaci. Ovaj klub je jedini gradski rival Tekstilcu. Nakon njegove smrti 1928. godine, njegov sin nastavlja tradiciju i gradi moderan stadion sa svlačionicama, kupatilom i teniskim terenima, čime se klub brzo razvijao.
Klub je počeo takmičenje 1925. godine u okviru Subotičkog nogometnog podsaveza, a do kraja 1930-ih beleži značajne uspehe u regionalnim ligama. Najbolji rezultat ostvaruje u sezoni 1935/36, kada je bio drugi u završnoj ligi za prvaka Kraljevine Jugoslavije.
Za vreme Drugog svetskog rata, klub menja ime u Hodschag Sport Club i postaje deo Nemačkog fudbalskog saveza na teritoriji Bačke. U proleće 1942. godine, ime menja u Alemannia, pod kojim nastavlja takmičenja u lokalnim ligama. Kao prvak odžačkog sreza, klub je u avgustu 1942. godine odigrao dvomeč sa prvakom somborskog sreza, ekipom FC Adler iz Stanšića./p>
Jedna Interesantna stvar se dogodila 1936 god a to je da su igrali noćnu utakmicu. To je bila druga noćna utakmica u Vojvodini. Prva je odigrana u Novom Sadu četiri godine ranije. Bečki Rapid je te godine odigrao sedam prijateljskih utakmica u Jugoslaviji, od kojih je ta u Odžacima imala poseban značaj jer je bila druga noćna utakmica u Vojvodini. Meč je počeo u 21 čas, a zbog velikog interesovanja igrao se na prostranom Vašarištu.
Najveći izazov bila je rasveta, pa su inženjeri iz fabrike organizatora postavili više hiljada sijalica koje je podržala gradska mreža. Rapid je poveo golom Johana Majstera u 10. minutu, a u drugom poluvremenu su Franc Binder i Johan Osterman postigli još po gol. Utakmica je završena rezultatom 3:0 za Rapid.
Pre ove utakmice u Jugoslaviji su bile odigrane samo tri noćne utakmice — u Zagrebu i Beogradu.
Period nakon Drugog svetskog rata
Nakon Drugog svetskog rata, pod uticajem komunista, klub je promenio ime iz Odžačkog sportskog kluba u Tekstilac. Ponovo je formiran Fudbalski savez Jugoslavije, a radi određivanja učesnika Prve savezne lige za sezonu 1946/47, organizovana su prvenstva po republikama i pokrajinama. Prvenstvo Vojvodine bilo je podeljeno na severnu i južnu grupu. Tekstilac je igrao baraž za plasman u severnu grupu protiv Jedinstva iz Sente, ali je izgubio oba meča (0:4 i 2:7).
U narednih deset godina klub se takmičio u Somborskom okrugu, da bi 1958. godine izborio plasman u Vojvođansku ligu. Sledeće godine je ispao iz lige, zauzevši pretposlednje mesto.
Tokom šezdesetih godina, kroz klub su prošli mladi igrači koji su kasnije igrali u prvoligaškim timovima, poput golmana Alfonza Horvatiča i fudbalera Slobodana Jovanića i Ante Bačića. Nakon povratka u Vojvođansku ligu 1962, Tekstilac je ostvario najbolji plasman zauzevši drugo mesto, ali zbog lošije gol-razlike nije se plasirao dalje. U narednoj sezoni klub je bio četvrti, a kasnije se pozicija stabilizovala na sredini tabele.
Sedamdesete godine donose uspone i padove — početkom decenije Tekstilac je bio četvrti, a 1974. ispada iz lige. Nakon godinu dana u nižem rangu vraća se u Vojvođansku ligu i postiže dobre rezultate, uključujući četvrta i peta mesta. Prvi put se plasirao i na završnicu Kupa Jugoslavije, gde je u šesnaestini finala izgubio od Dinama iz Vinkovaca.
Kraj sedamdesetih donosi još jedno ispadanje, nakon smanjenja broja timova u ligi 1979.
Tokom osamdesetih nije bilo značajnijih rezultata. Klub je 1983. propustio priliku za povratak u Vojvođansku ligu, izgubivši kvalifikacije od Poleta iz Nakova. Tek 1987. godine vraća se u treću ligu, ali i pored poslednjeg mesta ostaje u ligi zbog formiranja nove Međurepubličke lige Sever. Sledeće sezone ponovo je poslednji i ispada iz lige.
Godine 1999, posle dvanaest godina, Tekstilac se vratio u treći rang takmičenja – Srpsku ligu Vojvodina, u kojoj je ostao do 2015. kada je ispao u Bačku zonu.
Početkom 21. veka klub je beležio solidne rezultate, uglavnom završavajući sezonu u sredini tabele. Učestvovao je i u završnici Kupa 2002. i 2008. godine.
U tom periodu kroz klub su prošli značajni igrači. Savо Pavićević, bivši reprezentativac Crne Gore i štoper Crvene zvezde, igrao je za Tekstilac 2001/02. Tu su i Aleksandar Davidov i Branislav Trajković, koji su prošli omladinske selekcije kluba, zaigrali za Partizan i zabeležili po jedan nastup za reprezentaciju Srbije. Zoran Ćirić, bivši napadač Partizana, proglašen je za najboljeg sportistu opštine Odžaci 2007. Godine.
Simboli kluba
Boje FK Tekstilac danas su plava i bela, ali to nisu bile prve klupske boje. Kada je 1919. osnovan Odžački sportski klub (OSK), nosio je crveno-crne boje, što se vidi i na prvom grbu kluba.
Prvi grb OSK-a imao je oblik stilizovanog štita sa sidrom kao centralnim motivom. Štit je bio podeljen dijagonalno na tri polja – gornje i donje crveno, srednje crno. Sa strane su stajali brojevi „19“ (1919), a u pojasu slova O, S i C – skraćenica tadašnjeg imena kluba. Klub je tada igrao u crveno-crnim prugastim ili potpuno crvenim dresovima.
Grb za vreme Jugoslavije nastao je nakon Drugog svetskog rata, kada klub menja ime u Tekstilac i prelazi na plavo-belu kombinaciju. Novi štit bio je dijagonalno podeljen – gornje polje plavo, donje belo. Na vrhu je pisalo „FK“, a u pojasu „Tekstilac Odžaci“. Na desnoj strani štita nalazila se crvena petokraka zvezda, simbol tadašnjeg društveno-političkog sistema. Dresovi su varirali od plavo-belih pruga do jednobojnih plavih.
Grb iz perioda kada je ITES bio glavni sponzor doneo je modernizaciju – zvezda je uklonjena, a zamenila ju je plavo-bela fudbalska lopta. U pojasu je stajao naziv „FK Tekstilac ITES Odžaci“. Ovaj grb se koristio dok je fabrika ITES finansirala klub.
Današnji grb gotovo je identičan prethodnom, ali bez imena ITES-a. Na njemu dominira fudbalska lopta, plavo-bela boja i natpis „FK Tekstilac Odžaci“. Klub danas igra u plavim dresovima kao domaćin i u belim na gostovanjima.
Sadašnja istorija i plasman u Superligu Srbije
Nakon ispadanja iz Srpske lige Vojvodina 2015. godine, čime je okončana era od 16 uzastopnih sezona u trećem rangu takmičenja, Fudbalski klub Tekstilac iz Odžaka započeo je mukotrpnu, ali odlučnu rekonstrukciju.
Narednih godina klub je stabilizovao svoje redove u nižem rangu, a ključni preokret dogodio se u sezoni 2020/21, kada je Tekstilac osvojio titulu u Vojvođanskoj ligi Sever, obezbedivši tako povratak u Srpsku ligu Vojvodina.
U sezoni 2022/23, klub je nadmašio sva očekivanja i osvojio prvo mesto u Srpskoj ligi Vojvodina, čime je izboren plasman u Prvu ligu Srbije, drugi rang takmičenja. Bio je to istorijski korak napred koji je nagovestio dolazak nove ere.
Vrhunac ovog desetogodišnjeg uspona ostvaren je već u sezoni 2023/24, kada je FK Tekstilac, završivši sezonu na 4. mestu Prve lige, uspešno prošao kroz baraž i pobedom nad Javorom iz Ivanjice ukupnim rezultatom 2:1, ostvario plasman u Superligu Srbije – po prvi put u istoriji kluba.
Ovaj period od 2015. do 2025. godine predstavlja simbol borbe, posvećenosti i strateškog razvoja, koji je Tekstilac izdigao od četvrtog do najvišeg ranga srpskog fudbala. Klub danas ponosno nastupa u Superligi, sa jasnom vizijom da tamo i ostane.
